Fotografen zoeken vaak naar het Tyndall‑effect omdat het een krachtige manier biedt om licht en atmosfeer in een foto zichtbaar te maken. Het Tyndall effect wordt ook wel Jacobsladders genoemd en geeft een visueel dramatische sfeer.
Het Tyndall‑effect laat lichtstralen door een fijne suspensie en colloïd van deeltjes (stof, nevel, rook, waterdruppels) zien. Hierdoor ontstaan stralen die door de camera als “lichtvlekken” of “stralen” wordt waargenomen, wat een mystieke of dramatische sfeer kan geven aan een scène.
Door de lichtstralen wordt de ruimte tussen voorgrond en achtergrond beter gedefinieerd. Het helpt kijkers om de afstand en de structuur van het onderwerp in te schatten en te begrijpen, waardoor een plat beeld meer diepte krijgt.
Het effect benadrukt de aanwezigheid van een bepaalde atmosfeer – bijvoorbeeld mistige bossen, stoffige oude gebouwen of een rokerige club. Fotograferen van zulke omstandigheden vertelt een verhaal over de omgeving zonder extra props of nabewerking.
De verstrooide lichtstralen kunnen verschillende kleuren aannemen afhankelijk van de bron (zon, kunstlicht) en de samenstelling van de deeltjes. Dit geeft extra kleuraccenten en textuur aan een foto, wat vooral aantrekkelijk is in portretten of modefotografie.
- Fotografen kunnen het effect zelf creëren of versterken door: Een smalle diafragma‑opening (groter scherptediepte) te gebruiken zodat zowel de lichtstralen als het onderwerp scherp blijven.
- Lichtbronnen achter of zijdelings te plaatsen (bijvoorbeeld een zaklamp, flits of zonlicht) zodat de stralen duidelijk zichtbaar worden.
- Kleine deeltjes (nevel, rook, poeder) bewust in de lucht te brengen.
Omdat het Tyndall‑effect niet in elke foto voorkomt, kan het een herkenbaar stijlelement worden voor een fotograaf. Het maakt werk onderscheidend en memorabel voor kijkers en klanten.
Kortom, fotografen benutten het Tyndall‑effect om licht, sfeer, diepte en emotie op een visueel opvallende manier vast te leggen. Het biedt een natuurlijke, bijna magische manier om een scène tot leven te brengen zonder veel nabewerking.
Het tyndall-effect is de elastische verstrooiing van licht door vaste deeltjes, waarbij de verstrooiende deeltjes groter zijn dan de golflengte van het betreffende licht. Het effect is vooral bekend van colloïdale, oplossingen en suspensies.
Hier is een uitsplitsing van de verschillen tussen colloïden, oplossingen en suspensies.
| Oplossing | Colloïde | Suspensie | |
| Deeltjesgrootte | Zeer klein <1nm | Klein <>1nm-10.000nm | Grote >10.000nm |
| Uiterlijk | Transparant | Bewolkt of ondoorzichtig | Bewolkt of ondoorzichtig |
| Scheiding | Nee | Nee (maar kan langzaam scheiden) | Ja |
| Tyndall -effect | Nee | Ja | Ja |
| Mengsel | Homogeen | Heterogeen | Heterogeen |
